15 Mart 2020 Pazar

EMEK TARİHİMİZDEN BİR KESİT


Eğitim, emek, emekçi, işçi, sendika konularındaki yazı ve haberleriyle başarılı çalışmalara imzalar atan, değerli gazeteci Şükran Soner, benimle yaptığı söyleşiyi 15 Şubat 2020 Tarihli Cumhuriyet Gazetesinde yayımladı.
     
Cumhuriyet Söyleşileri 3 kuşaktan tanıklar adıyla kaleme alınan söyleşi; "Emekle kazılan tarihten yapraklar" başlığı ile yayımlanmıştı.
Bilindiği gibi Şükran Soner, gazeteciliğin yanısıra, uzun yıllar Türkiye Gazeteciler Sendikasında (TGS) yöneticilik ve bir dönem de Genel Başkanlık yapmıştır.
Şükran Soner'in, Türkiye işçi sınıfının sendikal hareketler ve kazanımlarına büyük emekler verdiğini biliyoruz.
Cumhuriyet Gazetesinde devam eden köşe yazılarının yanı sıra işçi, sendika ve eğitim sayfaları hazırlayan Şükran Soner'in yaptığı söyleşiyi, burada aynen paylaşmak istedim...  

Emekle kazılan tarihten yapraklar

Hüseyin Ekinci, DİSK, Maden-İş, Kemal Türkler’in... işçi, sendikal haklar kazanımlarında efsane oldukları yıllarda, emek tarihimize kazılı eylemlerle, direniş, grevlerle hak kazanımlarının odağındaki işyerleri, merkezlerde, Maden-İş, DİSK’in, koşullar gereği her işten sorumlu yöneticisi, başkan yardımcısı..

15 Şubat 2020 Cumartesi, 02:00
Hani birileri ülkemiz emekçilerinin, en çok da sendikal haklarını kullanabilen işçilerin, dünya emek tarihinde bir örneği olmayan onlu yıllara sıkıştırılmış bir süreçte, dünya örneklerinde yüzlerce yıla yayılmış emek tarihindeki gelişmeleri, birikimleri yakalamayı başarmışlarının.. Sil baştan kazanımlarını geriye püskürtme adına, 12 Mart yetmez 12 Eylül darbe süreçlerini dayatmışlardı ya..
İşçilerin, yetmez tüm emeği ile geçinenlerin, üreticilerin, örgütlenmiş çatılarda, sol kulvarda 1961-80 sürecine kadar kazanımlarını geri alma operasyonlarında, öncülük yapmış tüm sol sendikal, siyasal, meslek örgütlenmelerini silindir gibi ezmek adına yola çıkmışlardı ya.. DİSK’in lokomotif olma işlevini üstlendiği yıllarda verilmiş savaşımlarla, elde edilebilmiş kazanımlara.. İstemeden de olsa günümüz dünya emekçileri için de yol gösterici, dersler çıkarılacak bir saygınlık kazandırmışlar..
DİSK’in bugün başlayan genel kuruluna destek, katılan uluslararası sendikal örgütlenmelerinin ilgisi, konuk konuşmalarının bir gün önceye alınması zorunluluğunu getirmişti. Ortadoğu haklarının en ağır ezilenleri işçi sınıflarının örgütlerinin öznel koşullarındaki isyanları, diktatörlüklerin her türünün ödettiği bedellere başkaldırıcı sendikal söylemler yanında, gelişmiş emperyal dünyadan, günümüz en etkin sokak eylemlerinin öncü, direnişçi sendikaların sözcülerinden, güncel düzene karşı haykırışları, evrensel emek dayanışması çağrılarını dinlemek düşündürücü, bir o kadar öğretici.. Hele de tümünün birden, DİSK’in ünlü savaşım yıllarından dersler çıkarımlarını dinlerken..
“İyi ki, DİSK’in genel kurul çağrısı programı ile uyandım. İyi ki, TGS’nin kooperatifinde komşumuz olmuş. Yıllardır çalışa çalışa bitiremediği, kıyıp da nokta koyamadığı anılarından haberdardım. Bir geceliğine uykusuz bırakıp, üç kuşak söyleşisinde birkaç özelini paylaşabilirim..” dedim. 
Hüseyin Ekinci önce Erzincan Refahiye’den bir çiftçi, sonra işçi bir babanın oğlu.1962’de İstanbul Kağıthane’deki Rabak Bakır Fabrikası’na işçi olarak girer, bir yıl sonra da Maden-İş’in işyeri temsilciliğine seçilir. Rabak’ta işçi olarak çalışırken İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi tarih bölümünü okur. 1964 yılında Maden-İş Silahtarağa Merkez Şubesi’ne, sonrasında başkanlığına seçilir. Metal işkolunun örgütlenmeleri, toplu sözleşmelerini yürütür.
1965 yılında TİP üyesi olur. 1967 Şişli ilçe yönetim kurulu üyesi, il ve merkez kongreleri delegeliğine seçilir. 13 Şubat 1967, DİSK Genel Kurulu’na, Maden-İş’in Silahtarağa Merkez Şubesi adına delege seçildiği yıl da olur. Tüzük değişikliği ile merkez şubeler kaldırılarak bölge temsilcilikleri getirilir. Hüseyin Ekinci artık Silahtarağa-Şişli Merkez şubelerinin oluşturduğu 6. Bölge temsilcisidir. Emek tarihimizi bilenler için, işçi sınıfımızın kazanımlarında patlama yaşanılan eylemler, direnişler, işyerleri kazanımları, grevlerin odağında, sorumluluğunda tanıklıklar anlamına da gelmektedir.
RABAK Fabrika yemekhanesi. Sağımda oturan MESS Genel Başkanı Bahri Ersöz. Solumda işyeri temsilcileri, işçilerin huzurunda yapılan toplu sözleşme imza töreninde... 
Ekinci’nin bu yazı için hazırladığı özel nota göz atarsak.. “1972 yılı haziran ayına kadar 6. Bölge görevini yürüttüm. Salihtarağa ve Şişli yakasında kurulu metal işkolundaki fabrikaların tamamını Maden-İş çatısı altında örgütledim. Türk sendikacılığının kilometre taşları olan Kavel, Demirdöküm, Elektrometal fabrikaları işçilerinin, Sungurlar Kazan Fabrikası direnişlerinin sonuçlanmasında bölge temsilcisi olarak katkı sağladım..” olarak özetlenivermiş.
Askerlik dönüşü 2. Bölge (Ankara, Konya, İç Anadolu) temsilciliği görevini yürütmüş, 1974 yılı genel kurulunda genel başkan vekili seçilmiş. Toplusözleşme, araştırma, ücret ve ekonomi politika daireleri başkanlığı görevlerini yürütmüş. 1978 yılından, 12 Eylül 1980 darbesine kadar DİSK genel sekreter yardımcısı olarak görevde bulunmuş..
“Hüseyin Ekinci olarak, sendikal demokrasiye inanmış ve bu ilkelerin hayata geçirilmesine, sendikal demokrasinin gelişmesi, yerleşmesi ve uygulaması çabalarına, çırak, kalfa ve usta olarak katkıda bulunduğum için çok mutlu ve gururluyum” diyerek özgeçmişine nokta koyuyor. Elbette söyleşimiz, “sendikalhareketler.com” başlığı altında özel sitesinden de paylaştığı kimi yazışmalara da göze atarak, yıllardır üzerinde çalışıp durduğu, nokta koymakta zorlandığı anılarından yerimiz elverdiği ölçekte paylaşımlardan, kimi fotoğraflarla da desteklenmiş, tadımlık özetin özetleri olabilecek..

1964 MADEN-İŞ İÇİN FELAKET YILI

1964 grev hakkının işlerlik kazanmasıyla, işverenler alelacele sarı sendikalarla sözleşme imzalama, işçiyi bağlama yollarını seçmişler. Rabak’ta, Maden-İş üyesi olarak bir yandan da üniversiteye devem edebilmek için gece vardiyasında çalıştığı yıllarda, 1965 yılında şube başkanı olarak seçildiğinde Maden-İş’in iki binden az üyesi varmış. Bölgede sarı sendikaların imzaladığı sözleşmeler üçer yıllıkmış. Üç yıl içinde sendikal örgütlenme planlarını geliştirmişler. Hemen her gece geç saatlere kadar Silahtar-Alibeyköy, Haliç’in iki yakasında teksir makineleri ile bildiriler hazırlayarak, teksir makineleriyle çoğaltmışlar. Kahve toplantılarında, fabrika önlerinde işçilere dağıtmışlar. Maden-İş üyelerini kaybetmiş olsa da işçilerini kaybetmemiş, hızla sözleşme yapar konuma geçmiş. Önce Türk DemirDöküm, Elektrometal, Çelik Endüstri çoğunluğu almışlar.
1963’te Kavel’in direnişi ile sendikacılığın yeni çağının açıldığını düşünüyor. Ancak işverenin üç yıllık sarı sendika sözleşmesi sonrası işçiler büyük baskı altında kalmışlar. Levent’teki temsilcilik merkezi çoğunluk eve gidemediği gecelerin mekânı olmuş. 9 Eylül 1968 2. Kavel direnişi böyle başlamış. Kavel işçileri fabrikayı işgal etmiş. 11 Eylül’de düğün salonunda evlilik için gün almış. Düğün bitince eşini evine bırakmış, İstinye’yi dolaşmış, gece ikiden sonra dönüp sabahın ilk ışıklarında yine direniş alanına gitmiş..
Bu çalışmaların koşullarında yorulmadığını, ömrünün uzadığını, sendikal başarılarla beslendiğini anlatıyor. Hasan Hüseyin’in Kavel direnişi, kazanımları için yazdığı şiiri, kitapları, belgeselleri unutmuyor. 2. Kavel direnişinin başarılarıyla kilometre taşı olduğuna inanıyor.
Sendikal örgütlenmelerin rüzgâr gibi olduğunun altını çiziyor. Polis-asker tutuklamalarına DemirDöküm işçileri “yeter” diyor. 1969 yılının ağustosunda üye çoğunluğu sağlanıyor. DemirDöküm bölge işyerleri için lokomotif oluyor.. Sarı sendika işveren birliktelikleri bir bir çözülüyor. 
Günümüzde sendikacılığın örgütlenme görevi yerine getirilemediği için sendikacılık değil sandukacılık yapar görünümünün ortaya çıktığını söylüyor. 

15-16 HAZİRAN GÜNLERİ

Demir eritenler, çeliğe su verenler, kurşunu harf dökenler çarkları durdurdu. Fabrika bacasından duman tütmüyor.. Sabah vardiyası işe geldi işbaşı yapmadı. Gece vardiyası paydos etti, ama evlerine gitmediler. Akıllarında geçmişte birlikte çalıştıkları sendika yöneticisi, bölge temsilcilerinin “ailelerimiz size emanet” sözleri takılı, hep birlikte dışarı çıktılar. Yürüyüşe başladılar. En yakınlarındaki fabrikalardaki arkadaşlarının kendilerini beklediklerini gördüler. Hep birlikte başka işçilerle buluştular. Yığınları oluşturdular. Birlik oldular.. 16-17-18-19 Haziran’da da yürüyeceklerdi...
16 Haziran’da sıkıyönetim ilan edildi. Genel Başkan, yürütme kurulu üyeleri, bazı sendika başkanları, temsilcileri tutuklandı. Durumu fırsat bilen bazı işverenler, sendikalardan istifa kampanyaları, işten atma uygulamalarına geçiş yaptı. Tabanda işçiler onurlu dik duruşlarını sürdürdüler..

SIKIYÖNETİMDE GRUNDİG GREVİ

Sıkıyönetim uygulamaları, yasakları, tehditlerini örneklemeye gerek yok. “grevi kaldırın” tehdidine yanıt, “yasal grev sözleşme imzalanmadan nasıl kalkar” yanıtı veriliyor. Kararlılığı pekiştirmek de gerekiyor. İşçilerin onayı ile direniliyor. Grev çadırının güncel yaşamı sürdürülüyor. Moral destek adına Başkan Kemal Türkler grev çadırına konuk oluyor. Grev çadırında grevin sürdürüleceğinin kararlılığının çok anlamlı mesajları veriliyor. 1971 yılı ocak ayında işçilerin başladıkları grev 65 günü dolduruyor. Mart ayında işveren yetkilileri görüşme talebinde bulunuyor. Sendika temsilcilerinin katılımlarında müzakereler sürdürülüyor. İşçilerin onayı alınarak sözleşme imzalanıyor.

HAK TIRMANDIRAN SÖZLEŞME

Örgütlenme, sözleşme ve grev sacayaklarında bölge işçileri için hakların geliştirilmesinin yollarının öğretisi gibi. İzsal’ın simge başarısının ardından, 30 bin işçili Arçelik fabrikasındaki aynı süreçler geçişinin ardından imzalanacak sözleşme, işkolunda Maden-İş’in büyük tırmanışının kapılarını açacak. 2 maaşa kadar tırmandırılmış ikramiye sayısı 3 maaş olarak sözleşmeye yansıyacak.. Arkasından 1976’da gelecek Rabak Sözleşmesi ile bölgede yeni bir yükseliş yaşanacak..

DGM’Yİ EZDİK SIRA MESS’DE !

Sloganlı direnişlerin ardından yeni tutuklanmalar. 16 Eylül 1976’da gelen Sağmacılar Cezaevi’nden çıkış sahnesi.

12 EYLÜL...

Ordu yönetime el koymuştu. 16 Haziran eyleminde kısa süreli gözaltılarından alışkanlık olsa da. Hüseyin Ekinci en çok 12 Eylül sonrası işsizlik sürecinden etkilendiğini anlatıyor. “Kör kuyuda merdivensiz kalmaktır işsizlik” diyor. Oğlunun ilkokula başlayacağı gün Davutpaşa Kışlası’nda gözaltındaymış. Ama en çok 30 aya yakın işsiz kalmaktan etkilenmiş. Ekonomi yönetiminin işveren yandaşlığına teslim edilmesi, MESS başkanlığından ekonomi danışmanlığına geçiş yapan Turgut Özal’ın simge olduğu icraatlarla, işçilerin güldüğü yıllar, kazanımlarına sünger çekme operasyonlarının yaşanmasının örneklerini veriyor. Amerika ayağına dönük olarak “darbeyi bizim çocuklar yaptı” ilanını anımsatıyor.
“12 Eylül 1980 darbesinin üzerinden çok yıllar geçti. Geçti ama deldi de geçti... Kaybolan babalar../Babasız kalan çocuklar../Ağlayan analar../Dinmeyen gözyaşları..” 
DİSK yargılamaları hedef yapılarak, dönemin başkanı Abdullah Baştürk başta yönetim kadrolarına yaşatılan işkenceler, yargılama süreçleri daha yakın tarihlerden, belleklerden silinemeyecek acı anılarla dopdolu. Bilerek, isteyerek sürdürülen hukuksuz yargılamalar, insan hakları ağır ihlallerinin amaçlarını, üretilen sonuçları ile okumak hiç de zor değil. 
Örgütlü işçi sınıfının sendikal çalışmalarıyla kazanımlarının sonuçlarını katletme operasyonlarının adımları bir bir işletiliyor.. Darbeciler, bir kısım patron ve sarılar elbirliği yaparak DİSK’in sınıf bilinçli tabanını dağıtıyorlar. İleri demokrasi söylemleri ile.. 
Nasıl bir ileri demokrasi ise hâlâ çalışan büyük kesimin grevli toplusözleşmeli hakları yok. Hakkı olduğu iddia edilenlerin grev hakları yok. Sendikaya üye olma özgürlüğünün önünde büyük engeller duruyor. Sendika sandukaya dönüşmüş oluyor...

10 Mart 2020 Salı

İŞSİZLİĞİN DURUMU

Aralık 2019 tarihi itibariyle ülkemizde ki işsizlik rakamları açıklandı...

TÜİK(Türkiye İstatistik Kurumu) 2019 yılı sonuna göre, Türkiye'de oluşan işsizliği açıklamıştır. Bu duruma göre işsizlik bir önceki yıla göre biraz daha artarak % 13,7 olmuş durumda.

Bir önceki yıla göre işsizlik, sayı olarak 92 bin daha artarak toplam 4 milyon 394 bin sayısına ulaşmış görülmektedir.
Tarım dışı işsizlik ise % 15,8 olarak tahmin edilmektedir.

15-24 yaş arası gruptaki işsizlik oranı ise % 25 e yükselmiştir. İşsizliğin, dünyada düşerken, ülkemizde yükselmesi oldukça düşündürücüdür. Basit bir söylemle işsizliğin düşmanı tarım ve sanayide iş alanları yaratmaktır. Bunlar da ancak yatırımlarla olur...

DİSK Araştırma Dairesinin(DİSK-AR) Mart 2020 araştırmasına göre;
Geniş Tanımlı İşsiz Sayısı: 7,5 Milyon
Geniş Tanımlı İşsizlik: Yüzde 21,8
Ümitsiz İşsiz Sayısı Rekor Düzeyde: 838 Bin
Krizde İstihdam 1 Milyon 660 Bin Azaldığı belirtilmektedir.

1 Mart 2020 Pazar

AKIL TUTULMASI GİBİ BİR ŞEY

Hanifi Öztürk
    Yazıyor
MADEN-İŞ Sendikamızın Genel Yönetim Kurulu, 1977 Yılının Mart Ayında Balıkesir Gönen'de bulunan Maden-İş İşçi Tatil ve Eğitim Tesislerinde (MİTES) toplanarak gündemindeki konuları görüşüp karara bağlamak üzere toplandı. 
1,2,3,4 Mart günlerinde devam etmesi kararlaştırılan toplantıda, Genel Denetim Kurulu, Genel Onur Kurulu ve Yürütme Kurulu Üyelerine bağlı daire başkanlıklarının raporları görüşülecek. Gündem çok yoğun...
16 EYLÜL 1976 DGM Direnişi bahane edilerek işten çıkarılan ve yeniden iş bulamamaları için haklarında "kara liste" hazırlanan, yüzlerce işyeri temsilcimizin durumları, sendika yönetici ve işyeri temsilcileri hakkında açılmış ceza davaları, uzun zamandır devam etmekte olan grevler, MESS'in grup sözleşmelerinin kabul ettirilmesi yönünde dayatmaya zorladığı yeni grev ve lokavtlar, sendikanın sahibi bulunduğu Politika Gazetesinin aşırı mâli yükü gibi hususlar gündemin ağırlıklı bölümünü oluşturuyordu.  

İlk gün, Genel Başkan Kemal Türkler toplantıya katılamadı. Toplantıyı Şinasi Kaya yönetmeye başladı, her yönetim kurulu toplantısında olduğu gibi bu toplantıda da çeşitli komisyonlar kuruldu. Ben Kararlar Komisyonu üyeliğine seçildim.

NOTLARIM

Prensip olarak her toplantı için not tutmayı alışkanlık edinmiştim. İşte 43 yıl evvel yapılan bu toplantı hakkında tutmuş olduğum notların bazılarını sizlerle paylaşmak istedim.

Hukuk , Basın Yayın, Eğitim ve Koordinasyondan sorumlu daire başkanı Mehmet Ertürk (Genel Sekreter)
"Yazılı rapor getirmedi, sözlü olarak, eğitim ve hukuk daireleri hakkında bilgi sundu. Bölge çaalışma müdürlüklerinin Toplu sözleşme yetkisi alma konusundaki engelleyici rolüne dikkat çekti.
Bağımsız bir günlük gazete olmaktan daha çok "parti!" gazetesine dönüşen ve bu yüzden sürekli zarar ederek sendikaya ağır maddi yük getiren Politika Gazetesi konusuna hiç değinmedi.
Avukatlarımızın DGM direnişi nedeniyle, sendikamızın yöneticileri dahil, işyeri temsilcileri ve sınıf bilinciyle donanmış olan toplam 200 civarında üyesi hakkında 274 sayılı yasanın 55. Maddesi kapsamında alınacak cezanın yanı sıra yönetim hakkının da kaybedilebileceğinin belirtildiği raporu okudu. 

Örgütlenme Dairesinden sorumlu Cengiz Turhan (Genel Başkan Vekili)
"İşyerlerindeki temsilci ve üyelerimiz hakkında ceza davası var. Bu konuda ceza alındığı takdirde temsil hakkını yitirme durumu vardır. Hukukçularımızdan aldığım bilgiye göre, bu konuda ortak bir savunma hazırlanmıştır. Yönetim kurulu dahil bu durumda olan diğer işyeri temsilcilerimiz için büyük bir önem taşıyan bu davada kanun maddesinin Anayasa'ya aykırılığı savunulmalıdır." dedi.

Toplu-İş Sözleşmesi, Araştırma ve Ekonomi Politika Dairesi başkanı Hüseyin Ekinci (Genel Başkan Vekili)
"Oniki işyerinde grev uygulandığını, on işyerinde uyuşmazlık tutanağının tutulduğunu, yirmisekiz işyerinde müzakerelerin devam ettiğini, sekiz işyerinde grev kararı alındığını, on işyerinde yetki beklendiğini, onüç  işyerinin yeni örgütlendiğini ve çağrı yapılacağını, iki işyerinde lokavt olduğunu ve otuzyedi işyerinde ise toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını belirten daire raporunu okudu."

 BIÇAK KEMİKTEYDİ 
Grev ve lokavt sayıları elbette önümüzdeki günlerde daha da çoğalacaktı. Çünkü MESS, MADEN-İŞ Sendikamızı, toplu grev ve lokavtlarla ekonomik olarak güçsüzleştirmek, mümkünse yok etmek için çeşitli kararlar almış, stratejiler geliştirmiş, ekonomik olarak da büyük bir para fonu oluşturmuştu.

Bütün bunların yanı sıra sermaye basını ve işçi sınıfına ters akımların saldırıları da devam ediyordu, doğrusu bıçak kemikteydi. 

Sendikanın bu saldırılara karşı yeni mevziler tahkim etmesi gerekiyordu. Grevlerin güvenliği ve disiplini için alınması gereken önlemler konusunda kurul üyeleri hem fikirdi. Grevin finansmanı konusunda ise fikir ayrılığımız vardı. 

Kendilerini ilerlemeci olarak tanımlayan bazı arkadaşlarımız, ideolojik bir yaklaşımla grev  ödeneğinin pek de önem taşımadığını ısrarla söylüyor, uyarılarımıza karşıt, "üyelerimiz aç da mücadele ederler" diyorlardı. "Bu sınıf mücadelesidir, iktidar bir sis perdesinin arkasındadır, bu sis açılınca güneşli günler var" diyenler de vardı. 
O zamanlar sendikamızda örgüt içi demokrasi, henüz rafa kaldırılmamıştı, herkes  düşüncesini özgürce ifade edebiliyordu. Uzun, uzun tartıştık, sonunda aklıselim ağır bastı. Ve grev ödeneği konusunda da önemli kararlar alındı. 
Çok da iyi oldu...

Türkiye işçi sınıfı tarihinin, hem işyeri sayısı hem de grevdeki işçi sayısı bakımından bu en büyük grevi sekiz ay gibi uzun bir zaman, bazı küçük aksaklıklara rağmen finanse edilebildi.   

AKIL TUTULMASI GİBİ BİR ŞEY


Yönetim Kurulumuzun bu toplantısında zaman, zaman seslerin fazlaca yükseldiği tartışmalar oluyordu. En çetin tartışma T. Maden-iş sendikasının gelişip güçlenmesinde emeği olan arkadaşlarımız ile, o gücü daha sonra tıpkı bir mirasyedi gibi eriterek, sendikamızı yalnızlaştırmaya sebep olan ilerlemeciler (TKP üyeleri ve sempatizanları) arasında oldu. 


Karşılıklı kırıcı tartışmalar yaptık. Ben kararlar komisyonunda görevliydim. Akşam komisyonumuz toplantı halinde iken, oy hakkı olmayan atamalı bir bölge temsilcisi, el yazısıyla yazılmış olan bir karar taslağını, ukala bir tavırla masaya atarak, “bunu da yazın" dedi. Gündüz oturumunda kendisiyle tartışmıştık. Yine de saygılı olmaya davet ettim. Sonra da  aldım okudum yazıyı.

Yazı "Genel Yönetim Kurulumuz TKP’yi  desteklediğini kamuoyuna açıklamayı tarihi bir görev sayar" diyordu...

Sendikamızın yöneticileri, işyeri temsilcileri ve militan üyeleri hakkında açılmış olan iki bini aşkın dava varken, böyle bir kararın önerilmesi akıl tutulması gibi bir şeydi, ya da açık bir provokasyon!


Başka nasıl ifade edilebilir ki?


1977 Yılında, ceza yasalarında 141 ve 142 maddelerin varlığında "illegal bir partinin desteklenmesi kararı, sendikamızı sorumluluk altına sokar" gerekçesiyle reddettik. Öfkelendi, "devrim geliyor, devrim, korkaklar, isteseniz de, istemeseniz de bu karar yönetim kurulunun yarınki  toplantısında çıkacaktır" dedi ve çekip gitti. 
Ertesi sabah aynı taslağı çoğaltarak kurul üyelerine dağıttılar.

O gün Genel Başkan Kemal Türkler gelmişti, toplantıyı kendisi yönetiyordu. Taslak üzerinde söz alan bazı üyeler görüşlerini açıkladıktan sonra, Genel Başkan Türkler, "ben 23 yıldır bu sendikanın Genel Başkanıyım. Bu güne kadar sendikamı hiç bir sorumluluğun altına sokmadım. Bundan sonra da buna izin vermem. Şayet böyle bir karar çıkarsa, muhalefet şerhini yazarım. Sonra da buna, taban karar verir." diyerek kararlılığını açıkça belli etti. 
Oylamaya geçildi. 
Oylama sonucunda taslak reddedildi. 
Böylece kendi ayağımıza kurşun sıkmak gibi bir tehlikeyi atlatmış olduk...