12 Aralık 2015 Cumartesi

TÜRKİYE MADEN- İŞ SENDİKA HEYETİ JAPONYA'DA

 ULUSLARARASI METAL İŞÇİLERİ FEDERASYONU ( İMF )

Merkezi İsviçre'nin Cenevre şehrinde bulunan, Uluslararası Metal İşçileri Federasyonunun Merkez Komite Toplantısı, 8-9 Ekim 1975 tarihinde Tokyo'da  yapıldı. Bu toplantıya Federasyon Merkez Karar Komitesi üyesi Maden - İş Sendikası Genel Başkanı Kemal Türkler ve  ben Genel Başkan Vekili Hüseyin Ekinci ile Dış İlişkiler Dairesi Müdürü Sina Pamukçu ile birlikte katıldık.

Dünyanın her tarafındaki metal işçilerinin  sendika yöneticileri katıldı.Toplantının ilk gününde, Ülkemizi temsilen, sendikamız Türkiye Maden-İş adına, Genel Başkan Kemal Türkler bir konuşma yaptı. Konuşmasının önemli bir bölümünde, dünyada meydana gelen ekonomik bunalımları ve işçi sorunlarının çözüm yollarını anlattı. Daha sonra Türkler, Türkiye'deki toplumsal ve güncel gelişmeler hakkında bilgiler verdi.

Türkiye'den sadece T.Maden-İş Sendikasının üye olduğu Uluslararası Metal İşçileri Federasyonu (İMF), demokratik ülkelerdeki metal işçilerinin hak ve menfaatlerinin ortak ve özgür savunulabilmesi nedeni ile kurulmuştur. Toplantı üç gün devam etti, çeşitli konularda önemli kararlar alındı.


Toplantı sonrası, bir çelik fabrikasındaki üretim çeşitliliği ve iş güvenliği konularında incelemelerde bulunduk. İşletme yetkilileri ABD den aldıkları hurdayı, Japonya'ya getirip çeşitli işlemlerden geçirdikten sonra çelik haline getirerek, ABD'ye ABD çeliğinden daha ucuza sattıklarını anlattılar.

Döküm sırasında uzay elbiseleri gibi giyinmiş işçilerin, döküm potasına oldukça yaklaştıklarını gözlemledik. Bu kadar yaklaşmanın işçilere zarar verip vermediklerini sorduğumuzda, onların robot olduklarını ve bu duruma uyumlu yapıldıkları anlatıldı.

İşsizlik durumu hakkında sohbet ederken yetkililer, Japonya'da işsizliğin olmadığını bu durumun imparator tarafından günah sayıldığını belirttiler. Özellikle ağır sanayi işletmelerinde dört vardiya çalışması yapıldığını, bir de ara vardiyasının bulunduğunu gözlemledik. Bu çalışma şekli ile işçilerin günde altı saat çalıştıklarını, dolayısı ile üretimde daha fazla sayıda işçinin istihdam edildiğini görmüş olduk.

O yıllarda, RENAULT, FİAT(TOFAŞ), ANADOL(FORD) otomobil fabrikalarında çalışan işçiler, T.MADEN-İŞ (sendikamız) üyesi idiler.

TOYOTA Fabrikasındaki çalışma koşulları ve üretim durumunu görmek istemiştim.
Tercümanlığımızı sevgili Sina Pamukçu yapıyordu.
Japon sendikacılar, Uluslararası Metal İşçileri Federasyonu yetkilileriyle görüştüler ve bizim için bir program hazırladılar.
Fabrikayı iki saat kadar dolaştık. Çalışma koşulları, haftalık çalışma süreleri, üretim bantları ve iş güvenliği konularını incelemeye çalıştım. Sendika ofisinde ise yetkililerden işçi ücretleri ve diğer sosyal haklar konularında bilgiler aldım. Dikkatimi çeken en önemli olay, o tarihte otomobil imalatında kaynak işlerinin robotlar tarafından yapılmasıydı.

Bu bilgiler, Toplu Sözleşme Dairesi Başkanlığım sırasında çok işime yarayacaktı. Özellikle toplu sözleşme müzakerelerinde, Turgut ÖZALve MESS'e karşı...






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder